Wilmington, Vermont, voelt aan als een ansichtkaart die nooit is opgedroogd. Het ligt in het zuidelijkste puntje van de staat, verscholen in de buurt van Mount Snow. Je ruikt de koffie en ahornsiroop van Dot’s Diner voordat je het gebouw zelfs maar ziet. Zowel lokale bewoners als toeristen staan in de rij voor bosbessenpannenkoekjes die dik genoeg zijn om een kogel te stoppen. Iets verderop verkoopt de Country Store van Al Wurzberger uit 1836 cheddar en fudge die naar schuldgevoel smaken. In de zomer ziet Main Street eruit als een bloemenexplosie.
Toen kwam augustus 2011.
Orkaan Irene is er niet zomaar doorheen gegaan. Het veranderde in een tropische storm en liet genoeg regen vallen om de geschiedenis van de stad te herschrijven. De Deerfield-rivier, die doorgaans kalm was, werd een wapen. Het water klom langs de eerste verdieping van Dot’s. Het raakte de tweede verdieping. De meeste gebouwen overleefden niet zonder te worden gestript tot op hun noppen. Het opruimen verliep rommelig. Overal modder.
Wilmington was niet uniek. In heel Vermont zweefden huizen als aanmaakhout. Overdekte bruggen, die er eeuwenlang hadden gestaan, waren verdwenen. Toen het water zich terugtrok, kwam de echte schok. De standaard huiseigenarenverzekering dekte de schade niet. Dit beleid sluit oppervlaktewater, overstromende rivieren en algemene overstromingen uit. Ze dekken gesprongen leidingen. Ze dekken lekkende daken af. Ze bedekken de aarde niet en verzwelgen je fundament.
Vermonters hadden het National Flood Insurance Program (NFIP) nodig. Slechts 3.673 mensen in de hele staat hadden het.
Зміст
Hoe het Nationale Overstromingsverzekeringsprogramma werkt
Het NIV wordt geleid door FEMA. Het is een federaal programma. Particuliere verzekeringsmaatschappijen zullen over het algemeen niet ingaan op het overstromingsrisico, omdat de verliezen te catastrofaal zijn. De overheid subsidieert het risico. U koopt de polis af via een particuliere tussenpersoon of verzekeraar, maar de overheid bepaalt de regels en de tarieven.
Tarieven variëren niet per bedrijf. Een polis in Hartford kost hetzelfde als die in Burlington als de risicofactoren identiek zijn. De gemiddelde premie bedraagt ongeveer $ 520 per jaar voor een dekking van $ 100.000 op een huis zonder kelder. Heeft u een kelder? Verwacht jaarlijks $ 615 te betalen.
De dekking is gesplitst. Je kunt tot $ 250.000 krijgen voor de structuur zelf. Tot $ 100.000 voor uw bezittingen. Huurders kunnen dit ook kopen. Het dekt ‘directe fysieke schade’. Als de rivier jouw muren inneemt, betaalt het NIV. Als uw boeken doorweekt raken? Dat valt onder de dekking van de persoonlijke eigendommen.
Waarom standaardbeleid u blootstelt
De meeste huiseigenaren gaan ervan uit dat hun verzekering alles dekt. Dat is niet het geval. De lijn wordt getrokken op de eigendomslijn. Water komt van buiten? Uitgesloten. Water komt uit de leidingen? Overdekt.
Dit onderscheid bestaat omdat het overstromingsrisico geografisch is. Een orkaan kun je niet verzekeren. Je kunt er niet voor zorgen dat een rivier buiten zijn oevers treedt. In 1968 richtte het Congres het NIV op omdat de particuliere markt de dekking tegen overstromingen had opgegeven. Het doel was om eigenaren van onroerend goed te helpen bij de wederopbouw.
De statistieken zijn grimmig. In 2011 had slechts 14 procent van de Amerikaanse huiseigenaren een overstromingsverzekering. Dat is een getal dat gevaarlijk laag aanvoelt. Het Zuiden heeft met 19 procent de hoogste penetratie. Het Midwesten zit op 13 procent.
Als u in een overstromingsgevoelig gebied woont, is dit niet optioneel. Het is overleven.
Wat te doen als het water zich terugtrekt
Een claim indienen is niet ingewikkeld. Het volgt hetzelfde ritme als een standaardclaim van huiseigenaren.
- Dien de claim onmiddellijk in.
- Een schade-expert inventariseert de schade.
- U moet een formulier “bewijs van verlies” indienen.
U heeft 60 dagen de tijd om dat formulier in te dienen. Als u de deadline mist, verliest u mogelijk uw dekking. Het proces is bureaucratisch maar duidelijk. De regering wil dat je herbouwt. Ze hebben alleen het papierwerk nodig om te bewijzen dat de overstroming daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
Heb je het echt nodig?
Als je in een overstromingsgebied woont, ja. Als u dat niet doet, moet u dat waarschijnlijk nog steeds doen. De Deerfield River is tam totdat hij dat niet meer is. De overstroming van 2011 heeft bewezen dat ‘tam’ een tijdelijke toestand is.
“De meeste verzekeringsmaatschappijen bieden zelf geen overstromingsverzekeringen aan. De risico’s zijn te groot.”
Het NIV overbrugt de kloof tussen risico en overleven. Het is geen luxe. Het is een financiële firewall. Als de regen komt, en die zal komen, wil je weten dat het geld er is om je leven weer op de rails te krijgen. Of in ieder geval de muren.
Waarom Bill drinkt en wat het je kost
Bill zit aan het einde van de bar. Hij drinkt iets donkers en stevigs. Hij woont vlakbij de rivier. Niet ver van mijn visgat. De winter van 2010 tot 2011 was wreed. Sneeuw smolt. Er viel harde regen. De rivier zwol op en verzwolg zijn huis. Hij had een overstromingsverzekering. Het hielp hem bij de wederopbouw.
De meeste reparaties waren in oktober 2011 klaar. Toen kwam Irene. De storm die Vermont verdronk, trof Bill opnieuw. Overstroomd. Een tweede keer. Nu begrijp ik waarom hij drinkt. De overstromingsverzekering dekte de tweede ronde. Nu wil hij verkopen. Ik neem het hem niet kwalijk.
Hoe u in aanmerking komt voor dekking
Controleer of u in aanmerking komt voordat u een overstromingsverzekering afsluit. Bijna 20.000 Amerikaanse gemeenschappen sluiten zich aan bij het National Flood Insurance Program (NFIP). Gemeenschappen moeten overstromingsgebiedverordeningen handhaven. FEMA waakt erover dat de regels worden nageleefd.
Als uw gemeenschap deelneemt, kunt u dekking kopen. Het maakt niet uit of u zich in een hoog- of laagrisicozone bevindt. Als uw gemeenschap niet meedoet, heeft u pech. Je kunt het niet kopen.
FEMA bezit bijna 100.000 kaarten. Ze laten zien waar zones met een hoog risico en een gematigd tot laag risico zich bevinden. De arme Bill kent zijn risiconiveau al.
Als u in een risicozone woont en een door de federale overheid gesteunde hypotheek heeft, dwingt de wet u om dekking te kopen. De reden is eenvoudige wiskunde. Gebouwen in risicogebieden hebben een kans van 26 procent op overstromingsschade over een conventionele hypotheektermijn van 30 jaar.
Moet u kopen in zones met een laag risico?
De wet vereist geen overstromingsverzekering in gebieden met een matig tot laag risico. Je zou het toch moeten kopen.
Uit FEMA-gegevens blijkt dat inwoners buiten de risicozones meer dan 20 procent van de NIV-claims indienen. Als u zich in een zone met een gemiddeld tot laag risico bevindt, kunt u uw huis en bezittingen tot € 200.000 verzekeren.
De kosten variëren. Verwacht ongeveer $ 405 per jaar te betalen als je een kelder hebt. $ 365 per jaar als je dat niet doet. Zelfs als je op een heuvel in een laagrisicogebied woont, snap het dan. Eigendommen op hellingen lopen risico op modderstromen. De overstromingsverzekering dekt die schade.
De veiligheidstip
Het feit dat je nog nooit bent overstroomd, betekent niet dat het niet zal gebeuren. Orkanen kunnen dit veroorzaken. Beschadigde dijken. Verstopte afvoersystemen. Snelle regenval. Alles gedekt door de overstromingsverzekering.
Vraag Bill. Vraag het Vermont.
Wat de polis feitelijk dekt
De standaardpolis vergoedt ‘directe fysieke schade’ aan een woning. Het is beschikbaar in overstromingsgevoelige gebieden. De meeste standaardpolissen voor huiseigenaren dekken water uit barstende leidingen of kapotte kranen.
Wat wordt niet gedekt? U heeft een afzonderlijk beleid nodig voor wat zich in het gebouw bevindt. De standaard overstromingsverzekering beschermt u niet als een rivier buiten zijn oevers treedt. Oppervlaktewater dat de woning binnenstroomt, is uitgesloten. Dat is de reden waarom het Congres in 1968 het NIV heeft opgericht. Het helpt eigenaren bij het herbouwen en vervangen van bezittingen na een overstroming.
Hoe claims werken
Het indienen van een claim werkt als een gewone verzekeringsclaim voor huiseigenaren. Een schade-expert onderzoekt de schade nadat u aangifte heeft gedaan. U moet een formulier “bewijs van verlies” indienen. U heeft 60 dagen de tijd om het bij de verzekeringsmaatschappij in te dienen.
Wie verkoopt de polis?
FEMA verkoopt overstromingsverzekeringen niet rechtstreeks. Het bureau werkt samen met particuliere verzekeringsmaatschappijen. Ze verkopen dekking aan klanten. De overheid stelt de tarieven vast. Tarieven veranderen niet van bedrijf tot bedrijf. Of agent tot agent.
Gemiddelde kosten
De gemiddelde jaarlijkse premie is $ 520 voor een dekking van $ 100.000 voor een huis zonder kelder. $ 615 per jaar voor een huis met een kelder.
